من ، خودم و دوربینم

نگاه میکنم ، عکس میگیرم ، پس زنده ام

Wednesday, December 15, 2010

تهران - پنجره ی اتاقم

پاییز 1389

Posted by هنگامه at 6:41 AM

هنگامه: نگاه می کنم وعکس میگیرم و می نویسم و می گذرم پشت سرم حتی رد پام هم نمیمونه، نباید که بمونه یه ردی از لبخندم و امیدم اگه بمونه برام کافیه و دیگر هیچ ... بعدتر نوشتم که هیچگونه مسئولیت واقعی به عهده ی من نیست از این نوشته ها اینجا من مجازی ام، دنیام مجازیه، آدمهام مجازی ان ... اینجا بین خواب و رویا نوشته میشه گاهی کابوس، گاهی خواب خوش از منی وجود نداره تو دنیای واقعی که ازش چیزی بخواین و سوالی بکنین سکوتم جواب هر سوالی از هر نوشته ای تو این وبلاگه من هنگامه نیستم من سکوت هنگامه ام و سکوت هنگامه را زبان سخن نیست ...

Awesome Inc. theme. Powered by Blogger.